Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Elin Johansen

Niewydane sagi


Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
Email
Ocena użytkowników: / 60
SłabyŚwietny 
Wpisany przez Sol   
wtorek, 10 stycznia 2012 21:01

Frid Ingulstad

Przepowiednia Księżyca

 

 

Jest rok 1352. Przed dwoma laty przez Norwegię przetoczyła się epidemia dżumy, pustosząc wielkie obszary kraju. W jednej z udręczonych nieszczęściem wsi mieszka Ingebjørg, siedemnastoletnia dziedziczka bogatego dworu. Jej ojciec zaginął w tajemniczych okolicznościach i Ingebjørg musi wyjść za mąż, żeby móc przejąć rodzinny majątek. Jest silna, zdrowa i piękna, ale żyje w czasach, gdy mężczyzn jest niewielu...

 

Seria ukazała się w 2010 roku.

Tytuł oryginału: Ingebjørg Olavsdatter.

 

 

PrzepowiedniaKsiezyca

 

 

 

 

1. Ingebjørg Olavsdatter

 

Ingebjørg podróżuje konno przez las i nieoczekiwanie odkrywa zwłoki swojego ojca, który zaginął przed dwoma laty. Przy szczątkach dziewczyna znajduje trzy przedmioty, które odtąd będą dla niej zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem... Wszystkie smutki przestają jednak mieć znaczenie, kiedy Ingebjørg poznaje urodziwego Eirika z Kolberud. Młodzi zakochują się w sobie, ale uczucie musi być utrzymywane w tajemnicy. Ingebjørg wie bowiem, że matka nie zgodzi się na małżeństwo z biedniejszym od nich Eirikiem. Pani Elin ma wobec córki własne palny…

 

Eirik położył ją na trawie.

- Odebrałem ci wszelką siłę, Ingebjørg – powiedział, pieszcząc ukochaną. – Nigdy żadnego mężczyzny poza mną nie pokochasz. Nawet jeśli wyjadę do stolicy, będziesz za mną tęsknić i marzyć, by znowu przeżywać to, co teraz.

W jego oczach pojawił się jakiś obcy wyraz.

- Bo ja mam w sobie magiczną siłę. Kobieta, która zdobyłem, nigdy się ode mnie nie uwolni.

 

1

 

2. Za murami klasztoru

 

Nadchodzi dzień, gdy Ingebjørg wstępuje do klasztoru Nonneseter. Niechętnie wyjeżdża razem z matką do Oslo, ale nie ma innego wyboru. Decyzja Elin jest nieodwołalna. Ingebjørg boi się o przyszłość swoją i dziecka, które nosi pod sercem. W klasztorze dziewczynę wita matka przełożona, pani Thora, osoba surowa i wymagająca bezwzględnego posłuszeństwa. Czy stanie się największym wrogiem Ingebjørg?

 

Nie wiedziała, jak długo tak stoi zlodowaciała ze strachu. Nawet gdyby głośno krzyczała, nikt jej nie usłyszy. Szczury mogły ja powoli pożerać kawałek po kawałku. Nic nie przedostanie się poza ściany piwnicy…

 

2

 

3. Ogień oczyszczenia

 

Ingebjørg żyje w strachu. Pani Thora podejrzewa, że to właśnie ona ukryła gdzieś niebezpieczny dokument. I sięga po wszelkie środki, by zmusić ją do wyznania prawdy. Podczas gdy dziecko rośnie w jej łonie, Ingebjørg musi żyć wśród mniszek, wykluczona z zakonnej wspólnoty. Pocieszenie znajduje tylko w tym, że Eirik obiecał zabrać ja z klasztoru na wiosnę. Czy jednak Ingebjørg odważy się uciec z Nonneseter i czy może mieć pewność, że Eirik jej nie zawiedzie?

 

- Więc ojcem dziecka, którego się spodziewasz, jest złodziej? – ciągnęła pani Thora zajadliwie. – I nadal nie rozumiesz, dlaczego twoja matka oddała cię do klasztoru? Wcale się nie dziwię, że w tej sytuacji wolała umrzeć. Gdybym ja miała taką córkę, wybiłabym jej grzech z głowy za pomocą bata, zanim zdążyłaby dorosnąć.

 

3

 

4. Cena grzechu

 

Posiadająca wielką władzę opatka klasztoru Nonneseter coraz bardziej nęka znajdującą się w jej szponach nieposłuszną nowicjuszkę. Ingebjørg lęka się o swoje życie. Zrozpaczona zwraca się do młodego kapłana, siry Jacoba, obdarzonego dobrym serce, lecz słabym charakterem. Ingebjørg potrzebuje pomocy, by raz na zawsze pozbyć się złej pani Thory. Za kulisami czai się jeszcze inny wróg…

 

Zerwał jej czepek z głowy i przeczesywał palcami gęste włosy.

- Nie jesteś stworzona po to, by ukrywać się w klasztorze – szeptał podniecony. – Zostałaś stworzona po to, by dawać radość mężczyźnie. 

Nie dostaniesz mnie bez walki, pomyślała z wściekłością i z całej siły wbiła mu żeby w rękę.

Mężczyzna zaklął szpetnie i na moment rozluźnił uścisk.

- Ty przeklęta dziwko – warknął.

 

4

 

5. Godzina prawdy

 

Pani Thora sprowadza do klasztoru biskupa. Ingebjørg wie, że ta wizyta odmieni jej życie, nie ma jednak pojęcia, czy oznacza dla niej wybawienie, czy klęskę. Również nieoczekiwane spotkanie z dawno niewidzianym mężczyzną wywołuje zamęt w jej sercu. Uświadamia sobie, że istnieje tylko jeden sposób, by udowodnić swoją niewinność i odzyskać wolność. Należy usunąć ze stanowiska matkę przełożona. 

 

Pani Thora podeszła do niej wolnym krokiem, i zwracając się do biskupa Salomona, oznajmiła głośno:

- A oto nasza kłamliwa i niepokorna siostra Ingebjørg, Eminencjo, która za nieposłuszeństwo została ukarana odosobnieniem. Zakazałam jej pokazywać się na dziedzińcu, wystarczy jednak, że się odwrócę, a natychmiast postępuje wbrew mojej woli.

 

5

 

6. W twierdzy wroga

 

Ingebjorg żyje w Belgen w ciągłym strachu przed gospodynią Gizelą, która obraca się w kręgu potężnych, niebezpiecznych ludzi.

Bergtor zachowuje się wobec dziewczyny jak brat, chociaż nie potrafi ukryć zazdrości o jej zalotnika, Ture ze Szwecji. Pewnego dnia ochmistrz królewski składa Ingebjorg propozycję: chce zabrać ją do swojej twierdzy, do samego Akersborg…

 

- Widziałam diabła – wyszeptała Ingebjorg, czując, że uginają się pod nią nogi. 

– Odzianego w czerń – zaczęła. – Przyjdzie po mnie i ani mury Akersborg, ani mój zalotnik mnie przed nim nie ocalą.

 

6

 

7. Królewski kurier

 

Przyjaciel Ingebjørg i jej obrońca na zamku Akersborg, rycerz Darre, dostrzega grożące jej niebezpieczeństwo i ryzykując życiem, oferuje jej swą pomoc. Tymczasem Ingebjørg spodziewa się przyjazdu swojego przyszłego oblubieńca, Turego. Nie może doczekać się zrękowin… i pierwszej nocy z narzeczonym. Oby tylko nie uwiodła go Gisela, przy której Ture łatwo mógłby zapomnieć o pannie młodej…

 

- Musisz się, panienko, pozbyć tego listu. Posiadanie go jest zbyt niebezpieczne, a wydarzenia tej nocy tylko to potwierdzają.

- Pani Thora nie przyszła tu po list – zaprotestowała Ingebjørg. – Powiedziałaby mi o tym. Przyszła, żeby mnie zabić!

 

7

 

8. Znak z nieba

 

Ingebjørg obawia się, że rycerz Darre został z jej powodu pojmany i poddany torturom. Zwierza się gospodyni twierdzy, te jednak trapią własne kłopoty.

Pewnego dnia do twierdzy przybywa para królewska ze swoim młodszym synem; towarzyszy im szwedzki książę Algotsson. Ingebjørg stwierdza wkrótce, że książę to intrygant. Młody król Håkon natomiast okazuje jej wielkie zainteresowanie – dopóki na scenie nie pojawia się Ture…

 

Miała nieprzeparte wrażenie, że jest pionkiem w jakiejś grze. W grze między królewskimi synami i królewskim ulubieńcem, grze na śmierć i życie. Nie umiała już cieszyć się zabawą, czuła, że coś się unosi w powietrzu, jak przed letnią burzą. Z końca sali obserwowały ją dwie pary oczu…

 

8

 

9. Wybranka

 

Dwór Belgen jest już przystrojony na wesele, tymczasem pan młody w gniewie opuszcza narzeczoną. Ingebjørg kocha Turego, ale doświadczając jego chorobliwej zazdrości, rozumie, że chcąc zachować tę miłość, musi postępować bardzo ostrożnie. Jednocześnie obawia się, że straci dwóch najbardziej zaufanych przyjaciół: Bergtora i rycerza Darre. Pewnego dnia Ingebjørg spotyka dziewczynę, która chyba aż nazbyt dobrze zna Turego…

 

Bergtor kręcił się niespokojnie, wreszcie nie wytrzymał dłużej i bez słowa opuścił towarzystwo. Ingebjørg nie miała wątpliwości, dokąd się udał. Nagle przestraszyła się, że Ture się zdenerwuje, i od słowa do słowa skończy się to bójką. Nierzadko tak właśnie bywało na weselach. Kiedy mężczyźni się upiją, łatwo sięgają po nóż…

 

9

 

10. Strażnik

 

Ingebjørg gorzko żałuje, że zdecydowała się odwiedzić właścicielkę gospody, w której została zamordowana kobieta lekkich obyczajów. Przypadkiem rozpoznała mordercę – to jeden ze strażników Turego. Czy on także rozpoznał Ingebjørg? I czy ona zazna spokoju, zanim morderca zostanie schwytany? Co na to wszystko powie Ture?

Ingebjørg jest pełna obaw o swoją reputację, swoje małżeństwo, a przede wszystkim o swoje życie. Jest tylko jedno miejsce, w którym mogłaby się ukryć przed niewidzialnym wrogiem…

 

Ingebjørg przygryzała dolną wargę.

- Ture nigdy by mi nie wybaczył, gdyby wydała jednego z jego ludzi.

- Ale w przeciwnym razie ryzykujesz, że on niepostrzeżenie wróci do twierdzy. Ten człowiek pozbawił już jedną osobę życia, Ingebjørg. Uważasz, że to słuszne pozwalać mu uniknąć odpowiedzialności za takie przestępstwo?

 

10

 

11. Pieśń elfów

 

Do Akersborg przybywa książę Algotsson. Perspektywa spotkania z nim napawa Ingebjørg lękiem. Razem z nim przybywa szwedzki syn królewski na czele swojej drużyny. Coś wisi w powietrzu…

Ture jest chorobliwie zazdrosny o żonę, mimo że zdradza ją z innymi kobietami. Pewnego dnia ponure podejrzenia Ingebjørg potwierdzają się…

 

Nagle Ture odtrącił ją gwałtownym ruchem.

- Jesteś do niczego! Niczego nie potrafisz! Powinnaś pójść na naukę do dziwek, one umieją dogodzić mężczyźnie. Masz mi za złe, że do nich chodzę, ale nie jesteś w stanie dać mi tego, czego potrzebuję i czego każdy mężczyzna ma prawo żądać.

 

11

 

12. Czarne kruki

 

Panna Adalis zamieszkała w twierdzy jako nałożnica Turego. Ingebjørg czuje się zdradzona i głęboko upokorzona.

Folke Bårdsson pociesza ją w trudnych chwilach, ale Ingebjørg nie jest pewna, czy może na nim polegać. Brat Eilif przestrzegł ją, by nie dawała się uwieść muzyce i pięknym słówkom. Mimo to, urodziwy flecista o pełnych życzliwości oczach bardzo ją pociąga.

 

Czyste tony wznosiły się i opadały w powietrzu. Nigdy nie słyszała, żeby ktoś grał tak pięknie. W muzyce było coś bolesnego – tęsknota, jakieś nie dające się ukoić pragnienie, coś, co poruszało czuła strunę w jej sercu. Samotna łza spłynęła po kobiecym policzku i nagle Ingebjørg spojrzała mu w oczy. Patrzył tak, jakby był w niej zakochany.

 

12

 

13. Misterium

 

Dla Ingebjørg zbliża się czas rozwiązania, ale Ture wcale nie interesuje się dzieckiem, którego oczekują. Żąda natomiast, by jego żona uwiodła młodego króla Håkona i wydobyła z niego tajemnice. Håkon jednak uprzedza te plany i pierwszy zaczyna okazywać jej zainteresowanie… Kiedy podczas przechadzki po Tunsberg Ingebjørg spostrzega swego dawnego wroga, nikt nie daje wiary jej słowom – nikt z  wyjątkiem Folkego.

 

Ingebjørg stała między Bergtorem i Folkem, pośród tłumu śledzącego teatralne widowisko wystawiane na rynku. Oblewały ją zimne poty. Ludzie wokół niej krzyczeli i mdleli. To przecież tylko gra, tłumaczyła sobie surowo. Próbowała stawiać opór, ale coś przyciągało jej wzrok do boskiej i diabelskiej postaci. Po plecach przeszedł jej lodowaty dreszcz…

 

13

 

14. Pokuta

 

Folke zostaje znaleziony. Żyje, lecz nie pamięta żadnych szczegółów napaści. Mężczyźnie wciąż grozi wielkie niebezpieczeństwo. Ingebjørg rozpaczliwie stara się mu pomóc. Ture powraca wreszcie do twierdzy Tunsberg, lecz nie przyjeżdża sam. Wszelkie nadzieje Ingebjørg gasną, gdy mąż pokazuje się od najgorszej strony.

 

Oczy Turego pociemniały.

- Co cię łączy z Folkem Bårdssonem? Myślisz, że nie widziałem tych pożądliwych spojrzeń, które ci słał? Myślisz, że nie zauważyłem, jak patrzył na twoje piersi? Jak w myślach już cię brał? Odpowiadaj!

 

14

 

15. Sztuki magiczne

 

Po wypadku Turego mieszkańcy twierdzy otrzymują wiele znaków i ostrzeżeń. Zrywa się nieoczekiwana burza, Ingebjørg ukazuje się demon w zwierzęcej skórze, a jedna ze służących ginie nagła śmiercią. Ture żyje, ale diabeł zamieszkał w jego duszy, co przeraża Ingebjørg. Jeśli Ture umrze, ona odzyska wolność, Folke jednak zostanie skazany za morderstwo, być może czeka go nawet kara śmierci…

 

Musi trzymać się z daleka od Folkego. Jest dla niej niebezpieczny. Przedtem bała się go, bo sadziła, że jej strażnik należy do przeciwników króla. Teraz wie, że powinna obawiać się czego całkiem innego. Czegoś, co jest przynajmniej tak samo groźne: uczuć, jakie Folke w niej budzi…

 

15

 

16. Ogień w sercu

 

Gustav Torvaldsson przybywa ze Szwecji na pogrzeb swojego syna Turego. Oskarżywszy Ingebjørg o niewierność, odmawia udzielenia jej jakiejkolwiek pomocy, a swego wnuka pozbawia prawa do dziedziczenia.

Tymczasem królowa Blanka boryka się z kłopotami finansowymi i nie stać jej na utrzymanie nazbyt licznego dworu, dlatego Ingebjørg nie może pozostać dłużej w twierdzy Tunsberg. Co się z nią stanie? Czy Folke nadal będzie jej strażnikiem?

 

Niepokój narastał. Dlaczego Folke tak długo nie wraca? Pojechał przecież tylko po list, a nie ma go już prawie cały dzień. Proszę cię, dobry Boże, spraw, by wrócił, modliła się w duchu. Nie pozwól, by mu się coś przydarzyło…

 

16

 

17. Gwiazda przeznaczenia

 

Folke z ciężkim sercem odjeżdża do swego umierającego ojca i narzeczonej, którą ten mu wybrał. Ingebjørg bardzo tęskni za ukochanym i czeka niecierpliwie na znak od niego. Tymczasem do gospodarstwa wprowadza się czworo gości – nieszczęśliwa rodzina, która zmaga się z poważnymi problemami. Ingebjørg próbuje im pomóc, lecz spotyka się jedynie z niewdzięcznością. Gdy wreszcie przychodzi pierwszy list od Folkego, pozostają z niego tylko niemożliwe do odczytania skrawki…

 

To nasza gwiazda przeznaczenia… Kiedy udam się do Szwecji, spoglądaj na nią i pamiętaj, że jak tez na nią patrzę. Nie poddam się, Ingebjørg. Porozmawiam z ojcem. Nie zamierzam tak łatwo dać za wygraną…

 

17

 

18. Możni i rycerze

 

Ingebjørg nie ma wyboru – musi zabrać Alva i jechać do Varberg do swojego teścia. Ale po drodze czekają ją liczne przeszkody. W Szwecji wita ją stary znajomy, książę Algotsson. Ingebjørg nie ma odwagi odrzucić zaproszenia i zgadza się zostać na kilka dni jego gościem, przynajmniej dopóki towarzysząca jej Åsa nie urodzi dziecka. Książę wyprawia ucztę na cześć Ingebjørg. Wśród zaproszonych gości są Folke i jego młoda żona…

 

- Wiem, że to szaleństwo, ale mimo to błagam cię: nie poddawaj się. Trzymajmy się naszej gwiazdy przeznaczenia. Pamiętasz, jak jasno dla nas świeciła w wieczór przed moim wyjazdem z Tunsberg?

Ingebjørg wtuliła się w niego i wyszeptała:

- Nie poddam się Folke. Nawet, jeśli miałabym czekać całe życie.

 

18

 

19. Lęk i tęsknota

 

Ingebjørg przeniosła się do majątku pana Gustava, ale nie czuje się tam bezpieczna. Książę Algotsson nie daje jej spokoju, a Folke nie może jej pomóc bez narażania własnego życia. Szwagierka, panna Anna, pokazuje nowe, przerażające oblicze, co sprawia że Ingebjørg zaczyna się obawiać o przyszłość małego Alva. Jeśli chodzi o miłość, to Ingebjørg czuje, że nie ma już żadnej nadziei. Choć mężczyzna, którego kocha, związał się z inną, nie może przestać tęsknić.

 

Rozciągał się za nią bukowy las, pełen cieni. Po chwili spostrzegła, że ktoś się porusza między drzewami. Wstała i wpatrywała się w mrok. To przyjaciel czy wróg? Nagle bardzo się zdenerwowała. Czyżby mimo wszystko książę nie wrócił jeszcze z Kungsbacka?

 

19

 

20. Niewiarygodne sługi

 

Alv zniknął bez śladu i Ingebjørg obawia się najgorszego. Kto może za tym stać? Czy książę, ponieważ pragnie zdobyć list, czy może Anna, która chce się pozbyć norweskiego spadkobiercy? Ingebjørg otrzymuje anonim i uświadamia sobie, że musi szybko działać. Łamie zakaz opuszczania dworu i samotnie udaje się do lasu. Nie zdaje sobie jednak sprawy z niebezpieczeństwa…

 

Zasłoniła usta ręką, by stłumić jęk. Pociemniało jej w oczach. Co oni zrobili z Alvem? Dlaczego nie słyszała głosu synka? Święta Panienko, nie mogli chyba…

Myśli zawirowały, Ingebjørg miała ochotę wykrzyczeć swój strach, ale ledwie mogła oddychać.

 

20

 

21. Ukryte siły

 

Ingebjørg i Asa ratują się ucieczką z majątku pana Gustava. Czy długo będą jednak bezpieczne z położonej na odludziu zagrodzie, do której pomaga im dotrze Folke?

Mieszkający po sąsiedzku chłopi spoglądają na nie nieufnie. Obu kobieta wydaje się, że to miejsce kryje jaką tajemnicę, jakby ciążyło nad nim przekleństwo. Podobno poprzedni mieszkańcy zagrody zmarli na dżumę, Ingebjørg odkrywa jednak, że przyczyna śmierci mogła być inna…

 

Pot kapał jej z czoła na niewielki grób. Wyprostowała plecy i odgarnęła kosmyk włosów. Mimowolnie spojrzała w stronę pobliskiego lasu i aż się wzdrygnęła. Miedzy drzewami ujrzała ciemną sylwetkę. Bez trudu rozpoznała młodego mężczyznę.

 

21

 

22. Czarownica

 

Ludzie księcia krążą po najbliższej okolicy w poszukiwaniu Ingebjørg. Folke i Bergtor próbują ostrzec kobiety, czy jednak zdążą na czas? Tymczasem dwie wdowy po rybakach budzą coraz większe zainteresowanie sąsiadów, zwłaszcza Ingebjørg, która ma niezwykłe umiejętności. Jak czarownica…

 

Co się teraz ze mną stanie? Zastanawiała się, podczas gdy taneczny krąg zaczął się poruszać w takt melodii. Dlaczego nie miała tego samego poczucia zdrady teraz, gdy oddała się żonatemu mężczyźnie? Wiedziała, że miłość do Folkego była czyta, bez cienia grzechu, choć każdy ksiądz, czy mnich oceniłby ją inaczej.

 

22

 

23. Próba żelaza

 

Ingebjørg oszukuje księdza, który przychodzi ją wyspowiadać. Ale jak długo zdoła skrywać swą tożsamość, gdy coraz więcej osób zna jej tajemnicę? Uświadamia sobie, że musi uciekać, nie czekając na pomoc Folkego. Ma tez ochotę udać się do króla i pokazać mu list z nazwiskami zdrajców, mimo że to będzie oznaczać śmieć nie tylko dla księcia i jego kompanów…

 

Na środek wyszedł strażnik z kociołkiem. Leżał w nim rozpalony kawałek żelaza. Ingebjørg spuściła głowę, zamknęła oczy i zaciskając palce na koralikach różańca, odmawiała wszystkie znane modlitwy. Nie miała siły patrzeć na cierpienia nieszczęsnego więźnia.

 

24

 

24. Intrygi i władza

 

Ingebjørg mieszka w Hornborgu pod opieką młodego króla Håkona. Zgromadzeni na zamku z rosnącym napięciem i strachem czekają na wiadomości o wrogich wojskach junkra Eryka. Pewnego dnia do Hornborga przybywa nowy gość, w którym Ingebjørg widzi coś niepokojąco znajomego…

 

Nagle drzwi otwarły się z hukiem i jeden z królewskich drużynników krzyknął:

- Wróg nadciąga! Nikomu nie wolno stąd wyjść, macie zachować spokój! Robi się ciemno, król zabrania wychodzić na ganek z pochodniami w ręku!

 

24

 

25. Upiory

 

Pierwsza potyczka między ludźmi króla a buntownikami kosztowała życie wielu ludzi. Ingebjørg obawia się o życie Folkego, szuka go wśród rannych i zmarłych. Okazuje się, że Folke żyje, jednak są tacy, którzy życzą mu śmierci. Hornborg staje się dla nich obojga zbyt niebezpiecznym miejscem. Król Magnus pomaga Ingebjørg opuścić twierdzę razem z maleńkim Alevem, ale bez ukochanego.

 

Wiatr wył i zawodził, szarpał żagle. Za każdym razem, kiedy zbliżała się kolejna fala, Ingebjørg zamykała oczy i modliła się gorąco do Najświętszej Panienki, żeby czarna morska toń nie pochłonęła statku.

 

25

 

26. Pielgrzymka

 

Ingebjørg zamieszkała razem z synkiem u Bergtora w Oslo. Zamierza jednak opuścić dom przyjaciela, gdy tylko wprowadzi się tam jego nowa narzeczona. Kiedy panna Tyra opowiada jej o małym, smutnym chłopcu, który ma na imię Olav i mieszka w Nidaros, Ingebjørg z całego serca pragnie tam pojechać. Jednak Bergtor uważa, że przeprawa przez góry zimą byłaby czystym szaleństwem. Zwłaszcza, że pielgrzymom zagrażają zarówno dzikie zwierzęta, jak i złoczyńcy…

 

Poprzez szum deszczu Ingebjørg usłyszała tętent kopyt. Omal nie zemdlała ze strachu. Słyszała o bandach zabójców, którzy napadali na pielgrzymów, ranili ich lub mordowali, a potem umykali z łupem. Przytuliła mocno Alva i zaczęła się modlić.

 

26

 

27. Utracony syn

 

Nareszcie Ingebjørg może spotkać małego Olava. Dopiero kiedy zobaczy oczy dziecka, będzie wiedzieć, czy malec jest jej synem. Z nieoczekiwaną pomocą przychodzi jej Simon, zarówno jeśli chodzi o chłopca, jak i o pokonanie strachu przed duchem w katedrze. Folke zdrowieje, może już mieszkać w tej samej gospodzie co Ingebjørg, wkrótce jednak dostaje ważną wiadomość z domu i musi wyjechać. Ingebjørg martwi się o życie Folkego i ich wspólna przyszłość…

 

- Musisz podnieść główkę, mój kochany, tak, żebym mogła ci się przyjrzeć – powiedziała Ingebjørg.

Odwróciła się w ten sposób, by światło słoneczne mogło paść na buzie dziecka.

Ono jednak zacisnęło powieki, ale kiedy Ingebjørg odsunęła się lekko, znowu je otworzyło i spojrzało prosto na nią.

 

27

 

28. Powrót do domu

 

Ingebjørg została więźniem króla Håkona. Bergtor i Folke robią co w ich mocy, by ją odnaleźć i ocalić jej życie. Kobieta jest niewinna, ale kto zdoła to udowodnić? W Sæmundgård czeka na nią służba, być może także Simon, Ingegrid i dwaj mali chłopcy. Nikt nie wie, jak potoczą się losy Ingebjørg…

 

Ingebjørg z trudem powstrzymywała łzy.

Nie tak miała zostać połączona ze swoim ukochanym. Nie mieli stać przed księdzem ze spuszczonymi, zawstydzonymi spojrzeniami, sami, bez najbliższych krewnych, przyjaciół i sąsiadów. To powinien być dzień radości.

 

28

 

29. Zatrute języki

 

Folke walczy w Szwecji dla króla Magnusa, lecz Ingebjørg nie wie, jakie są jego losy. W domu w Sæmundgård czuje się zastraszana przez braci Magnusson, którzy wciąż przekazują jej pogłoski o małym Eiriku. Na weselu Bergtora Ingebjørg zostaje znieważona przez Hallsteina, który próbuje zasiać niezgodę w rodzinie.

 

Folke poczuł rosnący niepokój. Anna nie tylko miała trujący język, lecz była równie niebezpieczna jak jej brat, Ture. Czy ona zauważyła, że Folke coś ukrywa? Czy wie, że osiadł w gospodarstwie po ojcu Ingebjørg i że wróci tam najszybciej, jak tylko będzie mógł?

 

29

 

30. Okrutna misja

 

Ludzie panny Anny z wojownikiem Mikaelem na czele od dawna poszukują Alva, spadkobiercy majątku po Turem. Wkrótce Ingebjørg dowiaduje się, że sama Anna wzięła sprawy w swoje ręce. Żądna zemsty kobieta osobiście wyrusza na północ w poszukiwaniu chłopca. Pewnego dnia zjawia się w Bergen i perfidnie kłamiąc, usiłuje nakłonić Tyrę, by ta sprzeniewierzyła się Bergtorowi i zdradziła miejsce pobytu Ingebjørg…

 

Na ustach Anny igrał ironiczny uśmiech.

- Jak można być tak naiwnym? A jak myślisz, dlaczego Ingebjørg tak szybko przyjechała, gdy ojciec po nią posłał? Skoro kocha gospodarstwo swego ojca, jak twierdzisz, to dlaczego tam nie została? Naturalnie zależy jej na tym majątku. Jej syn jest spadkobiercą, chociaż nie wiemy, czy to dziecko Turego…

 

30

 

31. Żelazne noce

 

Folke, rozczarowany reakcja ojca na Gautego, zabiera przyrodniego brata do domu w Sæmundgård. Ingebjørg cieszy się widokiem obu, pragnie jak najszybciej opowiedzieć Folkemu ostatnie nowiny. Wciąż myśli o tym, by odnaleźć swego pierworodnego, o którym wiadomo, że żyje…

 

Przytuliła miękką tkaninę do policzka i zamknęła oczy.

- Mój synku – wyszeptała. – Najświętsza Dziewica może zaświadczyć, że nigdy o tobie nie zapomniałam. Pochodzisz z Sæmundgård i w twoich żyłach płynie ta sama krew, co w żyłach mojego szanowanego i życzliwego ludziom ojca.

 

31

 

32. Młot Thora

 

Znaleziony w lesie talizman zniknął, tymczasem Sæmundgård dotyka jedno nieszczęście po drugim. Czy to przypadek, czy może stoją za tym siły nieczyste? Gdy poród Ingerid niepokojąco się przedłuża, mieszkańcy dworu w Dal nie potrafią ukryć strachu. Ingebjørg robi, co w jej mocy, by ulżyć rodzącej i uratować dziecko. Za wszelką cenę musi także odnaleźć przedmiot, który przyniósł ze sobą tyle nieszczęścia: młot Thora…

 

- Powiedz, że to nieprawda! – wyszeptała cicho, ale on musiał usłyszeć jej słowa.

- Co się stało, Ingebjørg? Co nie ma być prawdą? Czemu się tak wystraszyłaś?

- Młot Thora… - z trudem przeszło jej to przez gardło.

- Tak, i co z nim?

Przecież wiele amuletów przypomina atrybuty pogańskich bogów. I co z tego? Zrobiło jej się ciemno przed oczami. Słyszała, że Folke woła Simona na pomoc, a zaraz potem została przeniesiona do nowej izby. Wiedziała, co się wokół niej dzieje, ale nie była w stanie wydusić z siebie ani słowa…

 

32

 

33. Odkupienie

 

Ingebjørg i Folke starają się pomóc Åshild i wyrwać ją z rąk brutalnego Hanzeaty. Może wraz z nią uda się również sprowadzić Erilnga? Tymczasem Ingebjørg wciąż prześladują bracia Magnussonowie, oskarżając ją o śmierć swego brata Erika. Czas nagli. Lada dzień Ingebjørg może zacząć rodzić, dlatego chce jak najprędzej znaleźć się w rodzinnym Sæmundgård. Ale nie tylko zbliżający się poród spędza jej sen z powiek…

 

I wtedy zobaczyła Rodgeira Magnussona. Stał po drugiej stronie ulicy, wlepiając w nich wzrok. Musiał nas od dawna śledzić, pomyślała i poczuła nagły lek. No, bo jakim sposobem tu się teraz znalazł?

 

33

 

34. Niewidzialny wróg

 

Sæmundgård spłonął doszczętnie, wszyscy jego mieszkańcy stracili dach nad głową. W pożarze zginął jeden z parobków. Tymczasem w okolicy zaczyna się szerzyć nowa zaraza. Ingebjørg zdaje sobie sprawę, że cała rodzina powinna uciekać. Ale dokąd?

 

Ingebjørg zacisnęła dłoń na krzyżu z relikwiarzem, zamknęła oczy i odmówiła wszystkie modlitwy, które znała. Pragnęła, by Folke już wrócił. Zostało tam przecież dość ludzi, by ocalić zwierzęta, które można było jeszcze wyprowadzić z obory. Zabudowania były już i tak nie do uratowania…

 

34

 

35. Duchowe zmagania

 

Ingebjørg nie czuje się bezpieczna u swoich teściów w Szwecji, bo wie, że Anna znajduje się w pobliżu. Co zrobić, żeby ochronić Alva? I co z nieszczęsną panią Margaretą, chorą matką Anny? Tymczasem potajemny związek Gautego z Jorid zaczyna sprawiać kłopoty. Pani Urlika ma zupełnie inne plany w stosunku do pasierba, chce go ożenić z młodą szlachcianką…

 

Przez resztę życia będzie musiała czuć się winna za śmierć właścicielki twierdzy, żadna spowiedź z niej tego nie zdejmie. Nawet wybaczenie samego Pana Boga nie zmaże przekonania, iż nie sprostała sytuacji i stawiała własne sprawy nad dobro bezradnej babki Alva.

 

35

 

36. Spadające gwiazdy

 

W Szwecji nastały niespokojne czasy. Panią Margaretę dręczą rozterki duchowe. Jest gotowa oddać kościołowi cały swój majątek, którego prawowitym spadkobiercą jest Alv, by w ten sposób odkupić swoje winy. Åsa i mała Ellisiv uciekają do lasu przed zarazą. Tymczasem Gaute zostaje wyzwany na pojedynek, opuszcza dwór i nie wraca. Zarówno Folke jak i Ingebjørg kusza los, wychodząc poza mury dworu i narażając się na zarażenie…

 

Życie już nigdy nie będzie takie jak dawniej.

Pani Margareta odeszła.

Gaute zniknął, pewnie już nie żył, Åsa i Ellisiv uciekły do lasu, ale czy uchroniły się przed zarazą? W Getakårr przeżyła zaledwie połowa mieszkańców. Ona sama, kiedy uda się tam następnym razem, poczuje się jak w grobowcu, o ile będzie miała szczęście i przeżyje…

 

36

 

37. Klątwa

 

Folke podejrzewa, że Gaute żyje w niewoli u pana Gerharda. Pragnie ocalić brata, ale nie wie, w jaki sposób dostać się do twierdzy. Ingebjørg nie chce, by Alv został odesłany na wychowanie do obcych ludzi. Czy zdoła odwlec tę chwilę, czy też będzie musiała ugiąć się pod naciskiem męża?

 

Masz zbyt miękkie serce, Ingebjørg. Jeśli twój syn ma być mężczyzną, nie może cały czas chodzić uczepiony twojej spódnicy.

Folke ma rację. Alv jest dziedzicem wielkiego majątku i musi się nauczyć, jak radzić sobie z taką odpowiedzialnością. Ma już osiem lat, niedługo będzie za późno.

 

37

 

38. Młodziutka królowa

 

Ingebjørg obawia się, że Alv nie czuje się dobrze jako paź w Akersborg i szuka okazji, by odwiedzić syna. Pogłoski na temat zastępcy ochmistrza wzbudzają jej głęboki niepokój. Nawet Folke zaczyna się martwić. Tymczasem król Håkon oczekuje na przybycie młodziutkiej królowej, nie przeszkadza mu to jednak zapłonąć znów namiętnością do Ingebjørg, swej pierwszej miłości.

 

Folke pokręcił głową i rzekł:

- Współczuje królowi Håkonowi. Skończył dwadzieścia dwa lata i jeszcze się nie ożenił. Trudno, by był zadowolony, że każą mu poślubić dziesięcioletnią dziewczynkę. Zwłaszcza, że od dawna się podkochuje w urodziwej kobiecie o gorącym sercu, w Ingebjørg Olavsdatter…

 

38

 

39. Zemsta Rikissy

 

Jesienią 1363 roku Ingebjørg zostaje napadnięta przez dwóch hanzeatów, lecz uchodzi z życiem. Złoczyńcy nasłani są przez Heinricha von Fulda, który robi wszystko, co w jego mocy, by Erling otrzymał spadek po matce. Mistrz Heinrich sprzymierza się z Rikissą, która chce się zemścić na Ingebjørg za to, że została wypędzona z dworu Bårda. W końcu mistrz Heinrich wysyła Erlinga do Akersborg, by ten zagroził drugiemu synowi Ingebjørg, Alvowi…

 

Schwyciła krzyż z relikwiami, który dzień i noc nosiła na szyi. Różaniec leżał na krześle przy łóżku. „Święta Maryjo, błagam, pomórz mi! Moja krew jest zatruta i czuję, że śmierć jest blisko. Przyślij do mnie Folkego i niech on znajdzie kogoś, kto naprawi krzywdę, którą wyrządził mi Heid".

Lecz nikt nie nadchodził. Gdzież oni wszyscy się podziali?

 

39

 

40. Więzy krwi

 

Ingebjørg i Folke pragną przedłużyć swoją pielgrzymkę do południowych krajów i wypływają z Rzymu w kierunku Hiszpanii – nie wiedząc, że życie Alva jest zagrożone. W tym samym czasie Erlingiem miotają sprzeczne uczucia. Im lepiej poznaje przyrodniego brata, tym trudniej jest mu myśleć o zrealizowaniu diabolicznego planu.

 

Zbliżała się decydująca chwila.

Erling zacisnął zęby, przypomniał sobie, po co tu jest i co się stanie, jeśli nie wypełni swojej misji. Przed oczami stanął mu pan Heinrich krzyczący z wściekłością, że pani Ingebjørg to zła kobieta, która nie zasługuje na łaskę. Uniósł miecz, wycelował w odsłoniętą szyję Alva i pchnął z całych sił...

 

40

 

41. Wierutne kłamstwa

 

Alv uważa, że zaszło jakieś nieporozumienie, gdy strażnik prowadzi go do namiotu chorych, by pożegnał się ze swym bratem, który został poważnie ranny. Spotyka tam Erlinga, którego ledwie udaje mu się rozpoznać. Tymczasem Ingebjørg otrzymuje z klasztoru Nonneseter wstrząsającą wiadomość: siostra Bergljot wróciła pobita, ledwie żywa – i brzemienna.

 

Ingebjørg podniosła wzrok znad arkusza pergaminu. Czuła, jakby serce jej zamarło. To prawdopodobnie dziecko Erlinga, jej wnuczka, a tu we dworze nikt nie wie o tych narodzinach. Nawet ojciec dziecka…

 

41

 

42. Modlitwa

 

Ingebjørg i Folke podróżują do Szwecji, między innymi po to, by odwiedzić Alva. Nie docierają tam jednak, bo w Oslo następuje ciąg niespodziewanych zdarzeń, w wyniku których trafiają do tamtejszego klasztoru. Zakonnice opiekują się w nim pewnym pacjentem, z którym Ingebjørg chętnie by porozmawiała, ale młody człowiek leży nieprzytomny. Przełożona klasztoru, pani Sigrid zachowuje się dziwnie. Prosi Ingebjørg, by trzymała się z daleka od młodzieńca, i utrzymuje, że jest opętany przez diabła…

 

Ingebjørg było tak zimno, że szczekały jej zęby. Ktoś zabrał stąd Erlinga. W sekrecie, pod osłoną nocy. Dlaczego? Jedyną osobą, którą jej syn tu obchodził, była Bergljot. Najwyższy więc czas, by cały klasztor poznał prawdę. Obróciła się do starej zakonnicy.

- Uważam, że powinniście wezwać siostrę Bergljot.

 

42

 

43. Flota wojenna

 

Ulv odnajduje Erlinga uwięzionego w klatce na pokładzie statku mistrza Heinricha. Czy teraz im obu grozi śmierć? Folke udaje się pośpiesznie do Oslo, ale na Przystani Królewskiej dowiaduje się, że przybył za późno. Mistrz Heinrich jest już w drodze do Sæmundgård, by wcielić w życie swój bestialski plan. Tymczasem Erling znów znika…

 

Ulv zrozumiał po co mistrz Heinrich zabrał ze sobą Erlinga i poczuł, jak narasta w nim gniew. Dlaczego nikt dotąd nie próbował zgładzić tego wcielonego diabła? A może nikomu się to nie udało, ponieważ Heinrich von Fulda nie jest zwyczajnym człowiekiem, człowiekiem z krwi i kości? Na samą myśl ciarki mu przeszły po plecach…

 

43

 

44. Zaślubiny

 

Mistrz Heinrich doznał poważnych ran, lecz podobno przeżył. Mieszkańcy Sæmundgård wiedzą jednak, że mężczyzna będzie chciał się zemścić na Erlingu i jego rodzinie. Tymczasem przebywający w Akersborg Alv przeżywa trudne chwile. Jego ukochana królowa Małgorzata oczekuje dziecka Håkona, a on sam wkrótce będzie musiał poślubić pannę Christinę. Nadal też nie wiadomo, co się dzieje z Ulvem, być może zginął z rąk hanzeatów…

 

Ingebjørg znów poczuła to nieprzyjemne kłucie w piersiach. Śmierć wielokrotnie zaglądała jej w oczy, ale dzieciom nigdy nie groziło tak wielkie niebezpieczeństwo. Temu diabłu nie wystarczy, że ją zabije; będzie czyhał na życie jej synów. Może przysłał tu swoich ludzi, żeby podłożyli ogień i spalili ich żywcem, albo wykurzyli na zewnątrz?

 

44

 

45. Wierność

 

Christina nie żyje, a gdy ludzie zaczynają szeptać, że została otruta, podejrzenie pada na Alva. Ingebjørg i Folke próbują ratować syna i odkrywają, że ktoś knuje przeciwko nim diabelską intrygę. Czy zdołają uratować Alva przed szubienicą?

 

Zanim Ingebjørg zdążyła zareagować, ujrzała błyszczące ostrze i poczuła, jak coś ostrego i zimnego wbija się w jej pierś. Chciała krzyczeć, ale z jej gardła dobyło się tylko rzężenie. Upadając, zobaczyła wreszcie twarz kobiety. Twarz której nienawidziła i przeraźliwie się bała…

 

45

 

~ Koniec ~

 

Komentarze   

 
#11 Radek 2016-04-29 16:26
Witam poszukuje 45 tomu nigdzie nie mogę dostać jeśli ktoś ma odsprzedać bardzo proszę o kontakt. :) Pozdrawiam
Cytować
 
 
#10 karolina 2015-05-11 13:38
Moim zdaniem ta ksiazka jest wspaniała, ponieważ opowiada o dziewczynie, która straciła ojca, matkę braci i swoje szcześliwe zycie za, którym bardzo tęskniła i po wielu sprzeciwach dotarła do dworu swego ojca ze swym, mężem ,którego kocha z dziećmi i z wieloma kłopotami.
Cytować
 
 
#9 Katarzyna 2015-02-04 03:59
czy ktos moze przeslac mi sage?od tomu 10 poproszeeeee :)
Cytować
 
 
#8 ania 2015-01-13 22:02
ogolnie saga o ludziach lodu jest najlepsza, ale przepowiednia ksiezyca nie jest bajgorsza chociaz czytam dopiero 3 tom! :P przynajmniej cos sie dzieje bo jak czytalam corke morza to myslalam ze umre z nudow! polecam jeszcze sage wiatr nadzieji pozdrawiam wszystkie czytelniczki
Cytować
 
 
#7 Ola 2014-04-28 13:12
Saga Ludzi Lodu o wiele lepsza.
Cytować
 
 
#6 Paulina 2014-01-26 12:51
Najlepsza saga jaką czytałam do tej pory !! Przecudowna i wciągająca!!
Cytować
 
 
#5 violetta 2013-09-10 13:43
juhu życie jest takie takie żeeeeeeeeeeeee nie wiem jak to powiedzieć :P
Cytować
 
 
#4 aga 2013-08-16 19:04
w bibliotece mieli do połowy tomów więc tyle przeczytałam saga warta polecenia ale czytałam lepsze
Cytować
 
 
#3 Joanna Maria 2012-11-11 22:10
Czytaj, saga nie jest nudna, zwroty akcji co chwila, miłość, zawiść,nienawiś ć, intrygi, a wszystko okraszone opisami historycznym, bynajmniej nie nudnymi, ale tak powplatane w akcję , że się tego nie zapomina.POLECA M Z CAŁEGO SERCA, NIE MOŻNA SIĘ ODERWAĆ...
Cytować
 
 
#2 Joanna Maria 2012-11-11 22:10
Ingebjorg znajduje zaginionego ojca i nieszczęsny dokument. Od tego czasu na jej życie czyha wiele osób. Matka szuka jej bogatego męża,Ingebjorg jednak ulega czarowi pewnego młodzieńca, z którym się "zapomina" to wszystko znacząco zaważy na całym jej życiu. Kiedy wszystko się gmatwa, matka czując nadchodzącą śmierć, postanawia umieścić Ingebjorg w klasztorze.Tam niedługo po przybyciu umiera. Ingebjorg zostaje sama, bez nikogo.Ma w skrzyni nieszczęsny dokument. Wszyscy ją za niego prześladują, ona sama zaś wie, że nie może go przekazać nikomu, kto nie ma pierścienia jak jej ojciec.Przełożo na jest jej niechętna od początku.Kiedy wychodzi na jaw , że dziewczyna jest brzemienna, zaczyna się źle dziać.Jak poradzi sobie Ingebjorg w klasztorze, co będzie z jej pierworodnym dzieckiem / dziećmi, czy wyjdzie za mąż i ile razy?Czy zdrajców spotka kara, czy miłość odnajdzie Ingebjorg, czy zło przegra z dobrem?
Cytować
 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Statystyki

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj116
mod_vvisit_counterWczoraj258
mod_vvisit_counterW tym tygodniu1339
mod_vvisit_counterTydzień temu1609
mod_vvisit_counterW tym miesiącu4134
mod_vvisit_counterMiesiąc temu7011
mod_vvisit_counterOgółem437824

ShoutBox